| تبليغات | X |
|
|
|
عصر یک جمعه دلگیر٫دلم گفت بگویم٫بنویسم که چرا عشق به انسان نرسیدست چرا اب به گلدان نرسیدست و هنوزم که هنوز است غم عشق به ﭙایان نرسیدست بگو حافظ دلخسته ز شیراز بیاید بنویسد که هنوزم که هنوز است چرا یوسف گمگشته به کنعان نرسیدست و چرا کلبه ی احزان به گلستان نرسیدست عصر این جمعه دلگیر وجود تو کنار دل هر بیدل اشفته شود حس تو کجایی گل من؟ ادامه مطلب |
|
لينک ثابت|
شنبه سوم اسفند 1387ساعت 17:23 توسط مجنون لیلی |
|
|
|
|
اینجا در قلب من حد و مرزی برای حضور تو نیست
به من نگو که چگونه بی تو زیستن را تمرین کنم
مگر ماهی بیرون از آب میتواند نفس بکشد
مگر می شود هوا را از زندگیم برداری و من زنده بمانم
بگو معنی تمرین چیست ؟
بریدن از چه چیز را تمرین کنم ؟
بریدن از خودم را ؟
مگر همیشه نگفتم که تو هم پاره ای از تن منی ...
از من نپرس که اشکهایم را برای چه به پروانه ها هدیه می دهم
همه می دانند که دروری تو روحم را می آزارد
تو خود پروانه ها را به من سپردی که میهمان لحظه های بی کسی ام باشند
نگاهتت را از چشمم برندار مرا از من نگیر ...
هوای سرد اینجا رو دوست ندارم
مرا عاشقانه در آغوش بگیر که سخت تنهام... ادامه مطلب |
|
لينک ثابت|
شنبه بیست و ششم بهمن 1387ساعت 14:36 توسط مجنون لیلی |
|
|
|
|
پروردگارا به من بیاموز دوست بدارم کسانی را که دوستم ندارند بگریم برای کسانی که هرگز غمم را نخوردند به من بیاموز لبخند بزنم به کسانی که هرگز تبسمی به صورتم ننواختند محبت کنم به کسانی که محبتی درحقم نکردند ببخشم کسانی را که هر چه خواستند با من با دلم با احساسم کردند ومرا در دوردست خودم تنها گذاردند و من امروز به پایان خودم نزدیکم... پروردگارا به من بیاموز در این فر صت حیاتم آهی نکشم برای کسانی که دلم را شکستند ادامه مطلب |
|
لينک ثابت|
شنبه بیست و ششم بهمن 1387ساعت 13:39 توسط مجنون لیلی |
|
|
|
|
زمانهاي قديم وقتي هنوز راه بشر به زمين باز نشده بود
بدي ها و خوبي ها دور هم جمع شده بودند. ذکاوت! گفت : بياييد بازي کنيمٍ ، مثل قايم باشک ديوانگي ! فرياد زد:آره قبوله ، من چشم ميزارم چون کسي نمي خواست دنبال ديوانگي بگردد همه قبول کردند. ديوانگي چشم هايش رابست و شروع به شمردن کرد!! يک..... دو.....سه ... همه به دنبال جايي بودند تا قايم بشوند نظافت خودش را به شاخ ماه آويزان کرد. خيانت داخل انبوهي از زباله ها مخفي کرد. اصالت به ميان ابرها رفت و هوس به مرکززمين به راه افتاد دروغ که مي گفت به اعماق کوير خواهد رفت ، به اعماق دريا رفت ! طعم داخل يک سيب سرخ قرار گرفت. حسادت هم رفت داخل يک چاه عميق . آرام آرام همه قايم شده بودند و ديوانگي همچنان مي شمرد:هفتادوسه،...... هفتادو چهار
اما عشق هنوز معطل بود و نمي دانست به کجا برود. تعجبي هم ندارد قايم کردن عشق خيلي سخت است. ديوانگي داشت به عدد 100 نزديک مي شد که عشق رفت وسط يک دسته گل رز و آرام نشست ديوانگي فرياد زد، دارم ميام، دارم ميام همان اول کار تنبلي را ديد. تنبلي اصلا تلاش نکرده بود تا قايم شود!د بعدهم نظافت را يافت و خلاصه نوبت به ديگران رسيداما از عشق خبري نبود.ديوانگي ديگر خسته شده بودکه حسادت حسوديش گرفت و آرام در گوش او گفت :عشق در آن سوي گل رز مخفي شده است. ديوانگي با هيجان زيادي يک شاخه از درخت کند و آنرا با قدرت تمام داخل گلهاي رز فرو کرد .صداي ناله اي بلند شد . عشق از داخل شاخه ها بيرون آمد، دستها يش را جلوي صورتش گرفته بود و از بين انگشتانش خون مي ريخت. شاخه ي درخت چشمان عشق را کور کرده بود. ديوانگي که خيلي ترسيده بود با شرمندگي گفت حالا من چکار کنم؟ چگونه ميتونم جبران کنم؟ عشق جواب داد: مهم نيست دوست من، تو ديگه نميتوني کاري بکني ، فقط ازت خواهش مي کنم از اين به بعد يارمن باش . همه جا همراهم باش تا راه را گم نکنم . واز همان روز تا هميشه عشق و ديوانگي همراه يکديگر به احساس تمام آدم هاي عاشق سرک مي کشند ادامه مطلب |
|
لينک ثابت|
شنبه بیست و ششم بهمن 1387ساعت 13:38 توسط مجنون لیلی |
|
|
|
|
فکر می کردیم عاشقی هم بچگیست... اما حیف این تازه اول یک زندگیست... زندگی چیزیست شبیه یک حباب.. عشق آبادیه زیبایی در سراب... فاصله با آرزو های ما چه کرد... کاش می شد در عاشقی هم توبه کرد ادامه مطلب |
|
لينک ثابت|
یکشنبه بیستم بهمن 1387ساعت 15:19 توسط مجنون لیلی |
|
|
من تو را به خاطر می آورم بی هیچ بهانه ای.شاید دوست داشتن همین باشد!
|
|
صفحه نخست پست الکترونيک آرشيو |
|
اسفند 1387 بهمن 1387 |
|
کانون هواداران استقلال تهران عشقولانه ( فرهاد الکا ) |
|
افراد آنلاين: تعداد بازديدها:
|